Τα δύο ιστορικά αφηγήματα που θα διαβάσετε, τοποθετούνται χρονικά στην εποχή του Αγώνα των Ελλήνων για λευτεριά και ανεξαρτησία. Μέσα από τις σελίδες τους ξεπηδούν εικόνες από τις ηρωικές εποχές του Σουλίου, από τη λεβέντικη άμυνα των Ρουμελιωτών στο Χάνι της Γραβιάς και από τις ταραγμένες μέρες της διακυβέρνησης του Ιωάννη Καποδίστρια που οδήγησαν στη δραματική δολοφονία του.
Στο βιβλίο, επίσης, σκιαγραφούνται θαρραλέες γυναικείες μορφές που αποτυπώνουν τη σημαντική και ουσιαστική προσφορά της γυναίκας στην Απελευθέρωση του Έθνους.
"Τα ξημερώματα της 8ης Μαΐου 1821, ο οπλαρ-
χηγός Οδυσσέας Ανδρούτσος (Αντρούτσος) και
μαζί του 120 Έλληνες πατριώτες, κλείστηκαν
σε ένα φτωχικό Χάνι, στη Γραβιά Φωκίδας, με
σκοπό να εμποδίσουν 8000 τουρκαλαβανούς
στρατιώτες υπό τον Ομέρ Βρυώνη, να φτάσουν
στα Σάλωνα και από εκεί να περάσουν στην
ξεσηκωμένη Πελοπόννησο. Μαζί τους πολέμησε
και ο νοικοκύρης που είχε το Χάνι και οι δύο
παραγιοί του.
Ο Ομέρ Βρυώνης υπέστη τραγική ήττα, με-
τρώντας 300 νεκρούς και 800 τραυματίες. Από
τους Έλληνες, σκοτώθηκαν 6 άτομα.
Μετά το τέλος της μάχης, ο Ανδρούτσος κα-
τάφερε να περάσει τους πολεμιστές του ανάμε-
σα από τις γραμμές των Τούρκων και να τους
οδηγήσει ασφαλώς μακριά από την εμπόλεμη
περιοχή."
ISBN:
978-960-597-285-1
Έτος έκδοσης:
Αθήνα 2021
Διαστάσεις:
14 x 20.5
Σελίδες:
76
ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΕΠΕΖΗΣΕ
[…]
«Δέχεστε;»
Είχε προηγηθεί ο λόγος της.
«Οι άντρες μας» τους είχε πει, «πάει, χάθηκαν, τους έφαγαν οι αληπασάδες. Είμαστε μόνες μας εδώ μαζί με τα ανήλικα και σε λίγο ο οχτρός θα πλακώσει. Δεν έχουμε πολλή ώρα να σκεφτούμε. Πρέπει να το αποφασίσουμε τώρα».
Τόνισε την τελευταία λέξη.
Τώρα.
«Αν μείνουμε εδώ, σε λίγο θα μας πιάσουν και φαντάζεστε τι μας περιμένει… Τα μαρτύρια θα είναι το λιγότερο. Το χειρότερο θα είναι η ντροπή. Θα μας εξανδραποδίσουν. Θα μας γδύσουν και με τη βία θα μας κάνουν τα απερίγραπτα. Σε μας και τα μικρά μας. Γιατί ούτε αυτά θα τα λυπηθούν… Μην ξεγελιέστε αδελφές μου. Νεκρές και γυμνές θα μας πετάξουν, να μας κοιτούν όλα τα ανόσια μάτια και να μας τρώνε τα σκυλιά. Μας κυνηγούν. Είναι ξοπίσω μας. Και μπροστά μας είναι τούτος ο γκρεμός. Αποφασίστε. Ο οχτρός ή ο γκρεμός;»
Με αλαφιασμένες ανάσες χάιδευαν οι μανάδες τα παιδικά κεφάλια. Χάιδεψε και η Μέλπω το μονάκριβό της που είχε κρυφτεί κάτω από τα ρούχα της και συνέχισε:
«Δεν έχουμε άλλη λύση. Πρέπει να πέσουμε. Πρώτα θα ρίξουμε τα παιδιά και μετά θα ακολουθήσουμε εμείς…»
Πνιχτές από τρόμο ακούστηκαν οι φωνές των μεγαλύτερων παιδιών. Αντρειεύτηκε η καπετάνισσα και απευθύνθηκε σε όλες, κοιτώντας τις μία μία.
«Δέχεστε;» […]
Ο ΠΑΡΑΓΙΟΣ
[…]
Οι δυο τους περπατούσαν αργά στο χωματένιο μονοπάτι, με βήματα κουρασμένα και βαριά, καθώς ο μεσημεριανός ήλιος τούς χτύπαγε κατακούτελα. Ο νεαρός άντρας, φανερά ταλαιπωρημένος, προσπαθούσε να κάνει κουράγιο.
Η κοπέλα, λίγο πιο πίσω, κυριολεκτικά σερνόταν. Ήταν ντυμένη με μια σκουρόχρωμη φορεσιά που κυλιόταν στα χώματα. Έμοιαζε να μην είναι δική της, της περίσσευε από παντού. Το μαντήλι στο κεφάλι της έσταζε ιδρώτα. Ανάσαινε με δυσκολία και η φωνή της μόλις έβγαινε από τα λαχανιασμένα της στήθια.
«Φώτη, διψάω».
«Κάνε υπομονή, Μαργιώ μου, όπου να ’ναι φτάνουμε. Έτσι δείχνουν τα σημάδια. Είναι ακριβώς όπως τα περιέγραψε ο καπετάν Δυσσέας. Λίγο ακόμα…»
Γύρισε λίγα βήματα προς τα πίσω, αγκάλιασε το μικροσκοπικό της σώμα και τη βοήθησε να προχωρήσει. […]
Η Άννα Φιλιώτου είναι γιατρός, διδάκτωρ και καθηγήτρια Αιματολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Ο πατέρας της καταγόταν από τη Ζάκυνθο και η μητέρα της από το Ρέθυμνο.
Η Άννα έζησε τα παιδικά της χρόνια στο Ρέθυμνο όπου οι γονείς της υπηρετούσαν ως καθηγητές μέσης εκπαίδευσης. Άνθρωποι με πλατιά μόρφωση, της μετέδωσαν την αγάπη τους για τα γράμματα και τις τέχνες.
Σπούδασε Ιατρική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, έλαβε την ειδικότητα της Αιματολογίας και ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία.
Ως μέλος της πανεπιστημιακής κοινότητας, υπηρέτησε και δίδαξε στη Β΄ Παθολογική Κλινική Πανεπιστημίου Αθηνών (Ιπποκράτειο Νοσοκομείο), όπου για πολλά χρόνια είχε την ευθύνη του Πανεπιστημιακού Αιματολογικού εργαστηρίου, της Μονάδας Ειδικών Λοιμώξεων-AIDS και τελικά ανέλαβε τη διεύθυνση της Κλινικής.
Έχει πλούσιο κοινωνικό έργο, με συμμετοχή σε διεθνείς ανθρωπιστικές αποστολές.
Μετά τη συνταξιοδότησή της ασχολήθηκε με τη συγγραφή διαφόρων λογοτεχνικών έργων, για ορισμένα από τα οποία έχει λάβει τιμητικές διακρίσεις. Είναι τακτικό μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών.
Είναι μητέρα δύο παιδιών, του Σαμ Καλαχώρα που είναι μηχανικός ηλεκτρονικών υπολογιστών και της Δανάης Καλαχώρα που είναι φιλόλογος και καταξιωμένη ηθοποιός.
Έργα της ιδίας:
«Δια μέσου Άνοιξης», ποιητική συλλογή (εκδ. Λεξίτυπον, 2012)
«Τα κείμενα μιας Ρεθύμνιας», οικογενειακό λεύκωμα (εκδ. Μέλισσα, 2014)
«Ένα πιάνο στην παράγκα», μυθιστόρημα (εκδ. Λεξίτυπον, 2015)
«Δια μέσου απείρου», ποιητική περιπλάνηση (εκδ. Λεξίτυπον, 2016)
«Σπύρος και Δανάη Φιλιώτη. Δύο θάλασσες που σμίγουν», βιογραφικό αφήγημα (εκδ. Μέλισσα, 2017)
«Το ξίφος του Αγαμέμνονα», θεατρικό έργο με μορφή αρχαίας τραγωδίας (εκδ. Λεξίτυπον, 2018)
«Το εργαστήριο της οδού Πανόρμου», μυθιστόρημα (εκδ. Βεργίνα, 2019)
«Ο νόνος ήταν καλός μαθητής», νεανική νουβέλα (εκδ. Λεξίτυπον, 2020)
Επιλέξτε νομό για να δείτε τα μεταφορικά του προϊόντος:
* Για πιο ακριβή αποτελέσματα προσθέστε όλα τα προϊόντα στο καλάθι σας και υπολογίστε τα μεταφορικά στην ολοκλήρωση της παραγγελίας. Οι δυσπρόσιτες περιοχές επιβαρύνονται με 2.5€