Αριστείδης Στεργιάδης: Ο Άνθρωπος Με Τις Δύο ΨυχέςΟ βίος και το έργον του Υπάτου Αρμοστού ΣμύρνηςΣυγγραφέας: Μωραΐτης Κάρολος

Αριστείδης Στεργιάδης: Ο Άνθρωπος Με Τις Δύο Ψυχές

Αριστείδης Στεργιάδης: Ο Άνθρωπος Με Τις Δύο ΨυχέςΟ βίος και το έργον του Υπάτου Αρμοστού ΣμύρνηςΣυγγραφέας: Μωραΐτης Κάρολος

29,50€

Ο Αριστείδης Στεργιάδης, μία από τις πλέον αινιγματικές φυσιογνωμίες της Νεωτέρας Ελληνικής Ιστορίας, έγκριτος νομομαθής, γενικός διοικητής Ηπείρου (1917-1919) και Ύπατος Αρμοστής Σμύρνης κατά την περίοδον 1919-1922, γεννήθηκε εις το Ηράκλειον Κρήτης το 1861 και απεβίωσε εις την Νίκαιαν της Γαλλίας τον Ιούλιον του 1949. Υπήρξε στενός συνεργάτης του Ελευθερίου Βενιζέλου, τον οποίον εγνώριζε από το 1905 (Κίνημα του Θερίσου). Εσπούδασε εις την Νομικήν Σχολήν του Παν. Αθηνών, και συνέχισε τις σπουδές του εις την Δυτικήν Ευρώπην. Ειδικεύθη εις το Οθωμανικόν Δίκαιον.

Το θέρος του 1917 ετοποθετήθη υπό του Ελευθερίου Βενιζέλου εις την θέσιν του γενικού διοικητού Ηπείρου. Από την θέσιν αυτήν αντιμετώπισεν επιτυχώς το οξύ πρόβλημα της ληστείας και επέδειξεν άριστες διοικητικές ικανότητες.

Τον Μάϊον του 1919 ανέλαβε τα καθήκοντα του Υπάτου Αρμοστού Σμύρνης. Από την πρώτη στιγμή, αι σχέσεις του με τον ελληνικόν πληθυσμόν υπήρξαν προβληματικές. Αλλά και με τη στρατιωτικήν, εκκλησιαστικήν, πνευματικήν και διοικητικήν ηγεσίαν ήλθε πολλάκις σε άγριες προστριβές, εξ αιτίας του γεγονότος ότι ο Στεργιάδης, άνθρωπος οξύθυμος, εννοούσε να διοική τον τόπο με απόλυτον –δικτατορική θα λέγαμε– εξουσίαν. Αυτή η σύγκρουσις υπήρξεν επιζήμια δι’ όλους, έπαιξε καταλυτικόν ρόλον και διήρκεσεν έως την καταστροφήν.

Δεκάδες είναι τα επεισόδια με κληρικούς, δημοσιογράφους, στρατιωτικούς και δημογέροντες, τα οποία τεκμηριώνουν την περίεργον αυτή συμπεριφοράν, τα περισσότερα από τα οποία μνημονεύονται στις σελίδες του βιβλίου.

Την 26ην Αυγούστου 1922, τελευταία ημέρα της ελληνικής κατοχής της Σμύρνης, ο Στεργιάδης επεβιβάσθη –κάτω από τις κατάρες των Σμυρναίων– του αγγλικού θωρηκτού «Σιδηρούς Δουξ» και έφυγε από τη Μικρασιατική γη. Μετέβη, θλιβερός αυτοεξόριστος, εις την Γαλλίαν και εκεί έζησε τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του, χωρίς να τολμήση να έλθη, έστω και διά μίαν φοράν, εις την Ελλάδα. Πίστευε, πως αν επέστρεφε θα είχε την τύχη των «Έξ».

Εις το ογκώδες αυτό έργον, ο αναγνώστης έχει τη δυνατότητα να παρακολουθήση την πορείαν και την δράσιν του ιδιορρύθμου αυτού ανθρώπου, από την εποχήν που ήτο ακόμη σπουδαστής, μέχρι την ημέραν που ολίγιστοι άνθρωποι τον συνώδευσαν εις την τελευταίαν του κατοικίαν.

Εις το βιβλίον υπάρχουν καταθέσεις δεκάδων μαρτύρων, ρεπορτάζ εφημερίδων της περιόδου του Μεσοπολέμου, σχόλια και αναλύσεις για γεγονότα της τριετίας 1919-1922, τα οποία τεκμηριώνουν αυτό που μέχρι και σήμερα πιστεύει η μεγάλη πλειοψηφία του Σμυρναϊκού (και όχι μόνον) κόσμου: Ότι δηλαδή ο Στεργιάδης υπήρξεν ένας από τους βασικούς υπευθύνους της Μικρασιατικής τραγωδίας, ο άνθρωπος υπό το πέλμα του οποίου εστέναξεν η Σμύρνη κατά τα ολίγα έτη της ελευθερίας της, ο άνθρωπος τού οποίου και το όνομα ακόμη προκαλεί την φρίκην και τον αποτροπιασμόν απανταχού της Ελλάδος.

ISBN: 978-960-597-344-5
Έτος έκδοσης: Αθήνα 2023
Διαστάσεις: 17 x 24
Σελίδες: 542
Φωτογραφίες:
Βιβλιογραφία:

Αντί Προλόγου

 

Μέρος Πρώτον

 

Τα πρώτα χρόνια: Η οικογένεια – Oι σπουδές του σε Ελλάδα και εξωτερικό – Τα πρώτα πρώτα επαγγελματικά βήματα

Η συνάντησις τού Στεργιάδου με τον Γ. Αθανασιάδη-Νόβα

Ο Στεργιάδης εις την Ήπειρον

Η Ελλάς εις την Σμύρνην – Διατί ο Στεργιάδης επελέγη υπό τού Βενιζέλου

Η απόβασις τής 2ας Μαΐου 1919 και τα τραγικά της επακόλουθα

Η επιβολή του με τον… βούρδουλα!

 

Μέρος Δεύτερον

 

Η άφιξις τού Στεργιάδου εις την Σμύρνην

Ο Ρέπουλης μεταβαίνει εις την Σμύρνην

Μέχρι πού μπορεί να φθάση η γυναικεία πανουργία

Ο Βενιζέλος τιμά τον Στεργιάδην από τού βήματος τής Βουλής τών Ελλήνων

Η βαναυσότης του έναντι τών υπαλλήλων τής Τραπέζης Αθηνών Σμύρνης

Στεργιάδης: Θα κάμετε ό,τι σάς λέω

Ο Στεργιάδης και η ελληνική γλώσσα

Οι δύο πρώτοι εξόριστοι υπό τού Στεργιάδου – H συμπεριφορά του έναντι τού Χρυσοστόμου – Aι ομαδικαί εγκληματικαί απελάσεις του

Η Ανακριτική Επιτροπή διά τα γεγονότα τής 2ας Μαΐου

Αι απελάσεις δύο Προέδρων τού Εκτάκτου Στρατοδικείου Σμύρνης υπό τού Στεργιάδου

Τα επεισόδια μετά τού χαρτοβιομηχάνου Αθανασούλα και τού καταστηματάρχου Ποσειδώνος

Δύο εγκληματικαί αυθαιρεσίαι τού Υπάτου Αρμοστού

Η ιλαροτραγωδία τών Σταματάκηδων

Η εγκληματική ευθύνη τού Στεργιάδου εις τα αιματηρά γεγονότα τού Αϊδινίου

Το επεισόδιον με τον Αντιστράτηγον Γενήσαρλη

Όταν ο… στρίγγλος μεταμορφωνόταν σε αρνάκι!

Μία κόντρα με τον Στεργιάδην

Το άσπονδον μίσος του κατά Ιεραρχών και ιερέων

Αι αρμοδιότητες τής Υπάτου Αρμοστείας

Αι σχέσεις τού Υπάτου Αρμοστού προς τούς Ρέπουλην και Διομήδην

Αι εναντίον τού Στεργιάδου απόπειραι δολοφονίας

Το επεισόδιον με τον Γάλλον επιχειρηματίαν Γκιφραί

Εφυλάκισε βιομήχανον παρά την αντίθετον απόφασιν τού δικαστηρίου

Έφεραν τον ήρωα… δεμένον εις την Σμύρνην!

Η πρώτη σύγκρουσις μετά τής στρατιωτικής ηγεσίας και το ματαιωθέν σχέδιον συλλήψεως τού Στεργιάδου

Ο Στεργιάδης εις τας Αθήνας

Η περιοδεία τού Βασιλέως Αλεξάνδρου Α΄ εις την Ανατολήν

Η Σμύρνη παραδίδεται επισήμως εις τας Ελληνικάς Αρχάς

Ο αποκλεισμός τής (Αυτοκρατορικής) Οθωμανικής Τραπέζης υπό τού… Στεργιάδου!

Αι εκλογαί τής 1ης Νοεμβρίου 1920 – Η ήττα τού Κόμματος τών Φιλελευθέρων – Η αναχώρησις τού Βενιζέλου διά το εξωτερικόν

Ο Στεργιάδης παραμένει ακλόνητος εις την θέσιν του

Η σταδιακή αλλαγή τής στάσεως τών Συμμάχων και τής Ρωσίας υπέρ τής Τουρκίας

Ο Στεργιάδης καταργεί το έθιμον και την χαράν τής Αποκρηάς!

Ο Στεργιάδης χαστουκίζει Αρχίατρον

Ήθελε να αποφεύγη τας προστριβάς με τον ξένον παράγοντα

Ο Στεργιάδης εις τας Αθήνας και η αναχώρησις τής ελληνικής Αντιπροσωπείας εις την Διάσκεψιν τού Λονδίνου

Ο Πρωθυπουργός Δημ. Γούναρης εις την Σμύρνην

Το μπαϊράμι χαιρετίζεται διά κανονιοβολισμών υπό ελληνικού θωρηκτού!

Ο Βασιλεύς εις την Σμύρνην και το Μέτωπον

Ο Στεργιάδης και το πατριαρχικόν ζήτημα

Η Μικρασιατική Άμυνα και ο Στεργιάδης – Αι στρατιωτικαί και πολιτικαί εξελίξεις εις τας Αθήνας και την Σμύρνην

Ο Στεργιάδης επισκέπτεται τας Κυδωνίας

Βενιζέλος: Κανείς άλλος δεν ημπορεί ν’ αναπληρώση τον Στεργιάδην

Ο Στεργιάδης απαγορεύει την έκδοσιν διαβατηρίων – Η Πατρίς εξαπολύει επίθεσιν εναντίον του – Η ύπουλος στάσις τού Υπάτου Αρμοστού και ο εξαναγκασμός εις παραίτησιν τού Αναστ. Παπούλα – Το κατηγορώ τού Αρχιστρατήγου

Αριστείδης Στεργιάδης: Ο καλλίτερος πράκτωρ του Κεμάλ!!!

Η πολεμική τού Στεργιάδου κατά τών σμυρναϊκών εντύπων και τών Ελλήνων δημοσιογράφων

Η υπόθεσις Λάμπρου

Ο Στεργιάδης εις τας Αθήνας

Αι ενέργειαι προς Αυτονόμησιν τής Ιωνίας και η… πορεία τού Ελληνικού Στρατού προς την Κων/πολιν!

Μία σκοτεινή ενέργεια τού Στεργιάδου

 

Μέρος Τρίτον

 

Η αρχή τού τέλους

Οι Στράτος και Θεοτόκης εις την Σμύρνην

Ο περιβόητος Ν. 2870 – Στεργιάδης προς Γ. Παπανδρέου: Αν πάνε στην Αθήνα, θα ανατρέψουν τα πάντα

Η εγκληματική εγκατάλειψις τών Μικρασιατών υπό τής Κυβερνήσεως Πρωτοπαπαδάκη

Η αντικατάστασις τού Χατζ(η)ανέστη – Η αιχμαλωσία τού υποστρατήγου Νικ. Τρικούπη

Από κατήγορος… κατηγορούμενος!

Κυβέρνησις και Στεργιάδης σταυρώνουν τον Μικρασιατικόν Ελληνισμόν

Πολύμερος Μοσχοβίτης: Και μόνο το όνομα τού Στεργιάδου μού προξενεί φρίκην

Ένας ηρωϊκός Ιάπων κυβερνήτης

Ήτο τελικώς υπεύθυνος ή όχι ο Στεργιάδης;

Λυκ. Τσουκαλάς: Μη υπάρχοντος πλοίου προς επιβίβασιν, οι Τούρκοι έσφαζον και εκρεούργουν

Διάστασις απόψεων εντός τών κόλπων τής Κυβερνήσεως

Ο Αρμοστής αγοράζει ανθοδέσμην διά… Κυρίαν!!

Ο Στεργιάδης παραδίδει την Σμύρνην εις τούς Συμμάχους

Ο Στεργιάδης εξαπατά τον Χρυσόστομον

Ο Στεργιάδης αρνείται ν’ αναλάβη το υπουργείον τών Εξωτερικών τής Ελλάδος

Και… Πρωθυπουργός;

Οι θρησκευτικοί αρχηγοί Σμύρνης ηνωμένοι προ τού κοινού κινδύνου

Ξένοι στόλοι καταπλέουν εις Σμύρνην

Απαγόρευσις κυκλοφορίας

Έλλην αξιωματικός αυτοκτονεί εις Χίον

Το ύστατον διάγγελμα τού Βασιλέως Κωνσταντίνου

Ας είναι καλά οι Άγγλοι…

Μαρτυρίαι διά την αναχώρησιν τού Στεργιάδου

Οι τελευταίοι αναχωρήσαντες εκ Μικράς Ασίας

 

Μέρος Τέταρτον

 

Από την Σμύρνην εις την Γαλλίαν

Ο Στεργιάδης αρνείται να επανέλθη εις την Ελλάδα

Η ανάμειξις τού ονόματος τού Στεργιάδου εις την Δίκην τών Έξ

Η αμνήστευσις τών πολιτικών αδικημάτων

Δεν απελογήθη ποτέ

Εξηφανίσθη επιβάς αυτοκινήτου – Σμυρναία τον έπτυσε κατά πρόσωπον

Στεργιάδης προς Ουράνην: Δεν με ήκουσαν

Στεργιάδης: Αν πέσω στα χέρια τών προσφύγων θα με σπαράξουν

Ελ. Ν. Τζελέπης: Θα έλθη η στιγμή που θα ομιλήση ο Στεργιάδης

Ένας… στεργιαδικός μονόλογος – Αι αποκαλύψεις τής Πατρίδος

Η αντεπίθεσις τής Ακροπόλεως

Τηλεγραφήματα αγανακτησμένων Μικρασιατών με αφορμήν τας αποκαλύψεις τής Πατρίδος

Η απάντησις τής Πρωΐας εις την απολογίαν Στεργιάδου

Το σχόλιον τής Εσπερινής

Η θέσις τού Ελευθέρου Ανθρώπου

Γ. Κονδύλης: Με θρασύτητα ο Στεργιάδης κατήγγειλε εις τον Βασιλέα τον Παπούλα

Η ζωή του εις την Γαλλίαν

Η δημιουργική πλευρά τού Υπάτου Αρμοστού

Κρίσεις περί τού Στεργιάδου

 

ΕπΙμετρον

 

Πέντε… βουρδουλιές στα πλευρά τού Υπάτου

 

Βιβλιογραφία

 

 

Το μπαϊράμι χαιρετίζεται διά κανονιοβολισμών υπό ελληνικού θωρηκτού!

Συνέβη και αυτό το απίστευτον κατά την περίοδον τής διοικήσεως τού Υπάτου Αρμοστού εις την Σμύρνην. Το γεγονός κατεγράφη εις την Ακρόπολιν (10/3/1929, σ. 1) και φέρει την υπογραφήν τού δημοσιογράφου Σταύρου Κουκουτσάκη:

Το απόγευμα τής 15ης Μαΐου τού 1921 –σημειώνει– μία επιτροπή Τούρκων βέηδων, με επί κεφαλής τον ιμάμην τού τεμένους Οσμάν (σημ.: ευρίσκεται πλησίον τού Λόφου Πάγος και τών Μουσουλμανικών Νεκροταφείων, επί των Τουρκικών μαχαλάδων Τεμασαλίκ και Μαχμουντιέ), επεσκέφθη τον Στεργιάδην διά να τού ανακοινώση ότι εντός τής εσπέρας άρχιζε το μπαϊράμι των και να τού ζητήση ταυτοχρόνως την άρσιν διαφόρων περιοριστικών μέτρων διά την νυκτερινήν κυκλοφορίαν και το άνοιγμα τών καφενείων και οινοποτείων τών τουρκικών συνοικιών.

Είναι περιττόν να είπομεν ότι ο φιλότουρκος σατράπης παρεχώρησεν αμέσως και αφειδώς όλας τας ζητηθείσας ευκολίας, πλειοδοτών δε έδωσε την υπόσχεσίν του ότι και αι επίσημοι ελληνικαί αρχαί τής κατοχής θα συμμετείχον εις τον πανηγυρισμόν τού μουσουλμανικού μπαϊραμίου.

Περί την 7ην και 30΄ μ.μ. η επιτροπή τών Τούρκων απεχώρησε κατενθουσιασμένη και ευχαριστούσα θερμώς τον Στεργιάδην διά την φιλόφρονα υποδοχήν και τας χορηγηθείσας ευκολίας. Την ιδίαν στιγμήν ο σατράπης έστειλε μήνυμα εις τον κυβερνήτην τού ναυλοχούντος εις τον λιμένα θωρηκτού ‘Λήμνος’ να χαιρετήση αμέσως δι’ 21 κανονιοβολισμών την έναρξιν τού τουρκικού μπαϊραμίου. Διά να βεβαιωθή δε διά την εκπλήρωσιν τής διαταγής του και διά να απολαύση το θέαμα τών κανονιοβολισμών, ήνοιξε το παράθυρόν του και εστάθη εκεί επί πολλήν ώραν, αναμένων.

Αλλ’ η ώρα επερνούσε και οι κανονιοβολισμοί δεν ηκούοντο, ενώ η νυξ επροχώρει και το σκότος έπιπτε βαρύ εις την πόλιν. Ο σατράπης, στυλωμένος εις το παράθυρον, έσφιγγε τούς γρόνθους του από την οργήν και εβλασφήμα.

Αίφνης, μία ατμάκατος τού θωρηκτού –συνεχίζει την αφήγησίν του ο Κουκουτσάκης– επλησίασεν εις την παραλίαν, προ τής αρμοστείας και ένας ανώτερος αξιωματικός τού ναυτικού εισήγετο μετ’ ολίγον εις το γραφείον τού Αλή πασά, διά να τού ανακοινώση ότι η διαταγή του δεν ήτο δυνατόν να εκτελεσθή, καθόσον αντέκειτο προς τας διατάξεις τού ναυτικού πολεμικού κώδικος, συμφώνως προς τας οποίας απαγορεύονται, εν ώρα νυκτός, οι κανονιοβολισμοί χαιρετισμού.

Εις το άκουσμα τών απροσδοκήτων αυτών πληροφοριών, ο Στεργιάδης έγινεν έξω φρενών και ήρχισε να φωνάζη:

–Τι μού κάμεις εδώ, φιλολογία; εγώ δεν σάς ερώτησα τι γίνεται ή τι πρέπει να γίνεται. Εγώ σάς έδωκα μίαν διαταγήν σαφή και κατηγορηματικήν: Να χαιρετίσετε το μπαϊράμι δι’ 21 κανονιοβολισμών.

–Ναι, αλλά…

–Δεν έχει αλλά… Να γυρίσετε αμέσως πίσω και να ρίξετε τις κανονιές που σάς διέταξα. Ένα κι ένα κάμουν δύο… Τελείωσε.

Ο αξιωματικός επέστρεψε διά να ανακοινώση εις τον κυβερνήτην του τα διαμειφθέντα, αλλά μετ’ ολίγον άλλος ανώτερος αξιωματικός απεβιβάζετο εις την παραλίαν διά να βεβαιώση τον σατράπην ότι η διαταγή του δεν ήτο δυνατόν να εκτελεσθή.

Τότε ο Στεργιάδης έγινεν εκτός εαυτού και ήρχισε να υβρίζη θεούς και δαίμονας, απειλών όλους με άμεσον παύσιν και εξορίαν. Η έξαψίς του ήτο τόση, ώστε οι ναυτικοί, διά ν’ αποφύγουν την περαιτέρω ματαίαν συζήτησιν, ηναγκάσθησαν να υποσχεθούν ότι θα παραβούν όλας τας διατάξεις τού κώδικος και θα χαιρετίσουν το μπαϊράμι τών μουσουλμάνων με τούς νενομισμένους κανονιοβολισμούς.

Την 9ην μ.μ. πράγματι, το ‘Λήμνος’, συμφώνως προς την παράφρονα αξίωσιν τού σατράπου, έρριψε τούς κανονιοβολισμούς και το μπαϊράμι τών Τούρκων ήρχισε από τής στιγμής εκείνης με όλην την επισημότητα. Ο Στεργιάδης έμεινεν εις το παράθυρον, βλέπων την λάμψιν εκάστης εκπυρσοκροτήσεως και μετρών τούς κανονιοβολισμούς ένα προς ένα. Όταν ετελείωσαν, η όψις του ακτινοβολούσε από χαράν και έτριβε τας χείρας του από ευχαρίστησιν, ωσάν να είχεν αρχίσει και δι’ αυτόν η μεγαλυτέρα του θρησκευτική εορτή…

Κάθε σχόλιον περιττεύει.

 

 

 

Αριστείδης Στεργιάδης: Ο καλλίτερος πράκτωρ του Κεμάλ!!!

[…] 23/1/1930: Είναι αναμφισβήτητον –σημειώνουν τα Μακεδονικά Νέα– και η ιστορία θα το βεβαιώση απολύτως μίαν ημέραν, ότι ο σατράπης τής Σμύρνης διά τής πολιτείας του ειργάσθη ως να ήτο ο καλλίτερος πράκτωρ τού Κεμάλ. Πού οφείλεται η πολιτεία του αυτή; Εις την πεποίθησίν του ότι δεν ημπορούσαμεν να σταθώμεν εις την Μικρασίαν και συνεπώς πρέπει να φύγωμεν το ταχύτερον; Ή εις την φρενοβλάβειάν του, όπως την γνωρίζομεν; Το βέβαιον είναι ότι η εθνική μας καταστροφή οφείλεται κατά μέγιστον μέρος εις τον Στεργιάδην, όπως εις αυτόν οφείλεται επίσης η κατόπιν σφαγή και απώλεια μυριάδων Ελλήνων πολιτών και στρατιωτών.

Χαρακτηριστικόν επεισόδιον τής ανοχής του έναντι τών κεμαλικών ενεργειών εν Σμύρνη είναι και το κάτωθι:

Τον Σεπτέμβριον τού 1921, μίαν θερμήν και βροχεράν νύκτα ένας υπομοίραρχος, ανήκων εις την ακολουθίαν τού τ. πρίγκηπος Ανδρέου, υπηρετούντος τότε εις την Στρατιάν τής Μικράς Ασίας, μετέβη εις το ξενοδοχείον Ναΐμ βέη, το οποίον ήτο κέντρον τής Κεμαλικής κατασκοπείας, διά να εγχειρίση εις τον πρίγκηπα προσωπικόν τηλεγράφημα προς αυτόν ληφθέν προ ολίγου εκ Λονδίνου.

Ο πρίγκηψ διεσκέδαζεν εις μίαν ιδιαιτέραν αίθουσαν τού κέντρου με τον Ισπανόν πρόξενον Γκάρτσια Χιμένες και με τας χαριτωμένας αδελφάς Πετρίνι.

Ο υπομοίραρχος, κρατών το τηλεγράφημα, εζήτησεν από την υπηρεσίαν να τον αναγγείλουν εις τον πρίγκηπα.

Η αναγγελία εγένετο αλλ’ ο πρίγκηψ, χαριτολογών και κορτάρων την στιγμήν εκείνην με τας ωραίας λεβαντίνας, αφήκε δι’ αργότερα τα σπουδαία.

Έτσι ο υπομοίραρχος έμεινεν εις το σαλόνι αναμένων να ευδοκήση ο κύριός του να δεχθή το τηλεγράφημα. Αλλ’ ενώ ανέμενεν εκεί είδε φίλον του λοχαγόν τού πεζικού συνομιλούντα με ένα Τούρκον πολίτην, ξυρισμένον και φέροντα γυαλιά μαύρα. Ο υπομοίραρχος κληθείς υπό τού λοχαγού επήγε κοντά του και ο λοχαγός, αφού τον εκάλεσε να καθίση, τον συνέστησεν εις τον Τούρκον:

–Απ’ εδώ ο Κερίμ βέης, ένας από τούς προκρίτους του Βαϊνδηρίου και από τούς καλλιτέρους φίλους τής Ελλάδος.

Ο Τούρκος έδωκε την χείρα εις τον υπομοίραρχον και εψιθύρισεν γαλλιστί ότι είναι ενθουσιασμένος αλλ’ ο υπομοίραρχος, ο οποίος έτυχε να υπηρετή επί σχεδόν έν έτος εις την Χωροφυλακήν τού Βαϊνδηρίου και τής περιφερείας ηρώτησεν:

–Από το Βαϊνδήρι είναι ο βέης;

–Ναι… από το Βαϊνδήρι… απήντησεν ο λοχαγός.

–Περίεργον, εψιθύρισεν ο υπομοίραρχος. Εγώ υπηρέτησα εκεί και δεν εγνώρισα τον βέην…

Τότε ο βέης, ο οποίος εγνώριζε καλά την Ελληνικήν, είπε με κάποιαν ταραχήν:

–Δηλαδή από την περιφέρειαν Βαϊνδηρίου είμαι…

Ο υπομοίραρχος, με την διαίσθησιν ή την προδιάθεσιν που έχουν οι αστυνομικοί, υπωπτεύθη ότι ο βέης εκείνος ήτο ύποπτος και εψεύδετο λέγων ότι κατήγετο από το Βαϊνδήρι ή την περιφέρειαν. Αλλά δεν είπε τίποτε.

Μετ’ ολίγον ο βέης απεσύρθη εις το δωμάτιόν του και ο υπομοίραρχος ηρώτησε τον λοχαγόν:

–Αυτόν τον Τούρκον, στο Βαϊδήρι τον εγνώρισες;

–Όχι. Εδώ προ τριών ημερών. Μού τον σύστησε ο Ναΐμ βέης, πού είναι καθώς ξέρεις δικός μας.

Ο υπομοίραρχος δεν είπε τίποτε. Άλλωστε δεν είχε και καιρόν να ομιλήση, διότι ένα γκαρσόνι τον εκάλεσεν από μέρους τού πρίγκηπος.

Ο υπομοίραρχος παρουσιάσθη προ τού κυρίου του, έδωκε το τηλεγράφημα και απήλθεν. Κατερχόμενος όμως την κλίμακα τού ξενοδοχείου, είδε να προηγείται αυτού ο ύποπτος βέης.

Αυτό ενίσχυσε τας υποψίας τού υπομοιράρχου. ‘Πού πηγαίνει αυτός με αυτή τη βροχή;’ εσκέφθη. Πράγματι δε, έξω έβρεχε ραγδαίως.

Ο αστυνομικός απεφάσισε να παρακολουθήση τον ύποπτον, ο οποίος ήνοιξε την ομβρέλλαν του μόλις ευρέθη έξω και επετάχυνε το βήμα. Ο υπομοίραρχος, υψώσας τον γιακά τού αδιαβρόχου του, τον παρηκολούθησεν εξ αποστάσεως και με προσοχήν.

Ο βέης, αφού εβάδισεν αρκετά υπό την βροχήν με καταφανή την προσπάθειαν να αποφεύγη τούς αραιούς άλλωστε διαβάτας, εκτύπησε την θύραν μιας μεγάλης οικίας και εισήλθεν εις αυτήν.

Ο υπομοίραρχος εστάθη εις μίαν γωνίαν. Και μετ’ ολίγον είδε και άλλα πρόσωπα φεσοφορούντα και με ομβρέλλας να εισέρχωνται εις το ίδιον σπήτι (σημ. εσφ. γρ. αντί σπίτι). Και εσκέφθη ότι για να πηγαίνη ο ύποπτος τέτοια ώρα και με τέτοια βροχή στο σπήτι εκείνο και να πηγαίνουν και άλλοι Τούρκοι εκεί, σημαίνει ότι κάτι τρέχει. Κάποια συνεδρίασις, ίσως Κεμαλικών.

Ενώ έκαμε τας σκέψεις αυτάς, ένα αμάξι ήρχετο. Ο υπομοίραρχος το εσταμάτησε ανέβηκεν επάνω και αφού είπεν εις τον Τούρκον αμαξάν να τραβήξη στο Στρατηγείον, τον ηρώτησε δεικνύων το σπήτι:

–Τίνος είναι αυτό;

–Είναι το κονάκι τού Εβλιά Ζαδέ, απήντησεν ο ανύποπτος Τούρκος αμαξάς.

Μετ’ ολίγον το αμάξι εστέκετο προ τού Στρατηγείου το οποίον ήτο κατάφωτον. Ο υπομοίραρχος εισήλθεν εις αυτό και κατηυθύνθη εις το Β΄ Γραφείον. Ο Διευθυντής τού Γραφείου τούτου ειργάζετο ακόμη δεχόμενος διαφόρους Τούρκους, οι οποίοι ενήργουν αντικατασκοπείαν υπέρ τών Ελλήνων. Ο υπομοίραρχος επικαλεσθείς την ιδιότητά του, ως ακολούθου τού πρίγκηπος Ανδρέου, εγένετο αμέσως δεκτός υπό τού διευθυντού τού Β΄ Γραφείου εις τον οποίον είπε τας υποψίας του ότι δηλαδή εγνώρισε τυχαίως εις τού Ναΐμ βέη ένα Τούρκον που έλεγε ψέματα ότι είναι από το Βαϊνδήρι, ότι ο Τούρκος αυτός παρ’ όλην την βροχήν επήγε προ ολίγου εις το κονάκι τού Εβλιά Ζαδέ, ότι επήγαν εκεί και άλλοι Τούρκοι μ’ όλην την κοσμοχαλασιά αυτήν και ότι συνεδριάζουν προφανώς την στιγμήν εκείνην.

Ο Διευθυντής τού Β΄ Γραφείου, ακούσας με προσοχήν τον υπομοίραρχον, ανεφώνησεν:

–Αυτός είναι, αυτός είναι…

–Ποιος; ηρώτησεν ο υπομοίραρχος.

–Ο Τεφήκ Ρουσδή [σημ.: ορθ. Ρουσδή Αράς Τεβφήκ (Tevfik Rüştü Aras / 1883-1972): Τούρκος πολιτικός, υπουργός Εξωτερικών κατά το διάστημα 1925-1938. Υπήρξε στρατιωτικός ιατρός. Ήτο πρόεδρος τής Τουρκικής αντιπροσωπείας στη Μικτή Επιτροπή Ανταλλαγής ελληνικών και τουρκικών πληθυσμών (1924). Διετέλεσεν αντιπρόσωπος τής Τουρκίας εις την Κοινωνίαν τών Εθνών (Κ.τ.Ε.). Διεδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο εις την γενοκτονίαν τών Αρμενίων], ο γραμματεύς τού Μουσταφά Κεμάλ…

–Για πές μου τα χαρακτηριστικά του…

Και όταν ο υπομοίραρχος περιέγραψε τα χαρακτηριστικά τού υπόπτου βέη, ο συνταγματάρχης Διευθυντής ανεφώνησεν πάλιν:

–Α, αυτός είναι. Από προχθές μού ανέφεραν ότι κατώρθωσε να έλθη από τη Σκάλα Νόβα στη Σμύρνη με διαταγάς τού Κεμάλ προς τούς ιδικούς του. Σάς ευχαριστώ, κ. υπομοίραρχε, σάς ευχαριστώ διά την υπηρεσίαν σας αυτήν…

Και αμέσως ο Διευθυντής τού Β΄ Γραφείου εκάλεσε ένα λοχαγόν και τού έδωκε διαταγάς: Να πάρη αμέσως δέκα άνδρας, να τρέξη να περικυκλώση το σπήτι τού Εβλιά Ζαδέ, να εισέλθη εις αυτό, να κάμη έρευναν και να συλλάβη όσους εύρη εντός αυτού… Αμέσως, χωρίς χρονοτριβήν.

Η διαταγή εξετελέσθη. Μετά ημίσειαν ώραν ο λοχαγός, συνοδευόμενος και από τον υπομοίραρχον, προσφερθέντα προς τούτο, με δέκα άνδρας ευρίσκετο προ τής οικίας τού Εβλιά Ζαδέ.

Αλλ’ οι ένοικοι είχον λάβη τα μέτρα των. Εις ένα παράθυρο είχαν ένα παρατηρητήν και μόλις επληροφορήθηκαν από αυτόν ότι πλησιάζει απόσπασμα εφοβήθησαν την έρευναν και την σύλληψιν.

Αμέσως λοιπόν μία χανούμ ηθέλησε να εξέλθη από ένα παραπόρτι που ήνωνε την αυλήν τής οικίας τού Εβλιά Ζαδέ με την αυλήν τής γειτονικής τουρκικής οικίας. Η χανούμ συνοδευομένη από ένα υπηρέτην έσπευσεν ολοταχώς, αδιαφορούσα διά την βροχήν, εις το μέγαρον τού αρμοστού Στεργιάδου.

 

     Ο Μωραΐτης Κάρολος, κερκυραϊκής καταγωγής, γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1956 στη Φρεαττύδα του Πειραιά. Τελείωσε το παλιό εξατάξιο γυμνάσιο του Κορυδαλλού (1967-1974) και στη συνέχεια παρακολούθησε επί τριετία μαθήματα λογοτεχνίας στο Κέντρο Σπουδών Δολιανίτη. Το 1979 ενεγράφη στη δημοσιογραφική σχολή Όμηρος από την οποίαν αποφοίτησε το 1981.
     Τον ίδιο χρόνο πέρασε στο δημοσιογραφικό χώρο και ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία ως ρεπόρτερ στην ημερησία απογευματινή εφημερίδα Η Βραδυνή. Μετά την αναστολή εκδόσεως του εν λόγω εντύπου (4 Απριλίου 1989) προσελήφθη στην ΕΡΤ, στην οποίαν εργάστηκε διαδοχικά στο Ε΄ Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας (γνωστό και ως Φωνή της Ελλάδος), στη Διεύθυνση Δημοσίων Σχέσεων (Τμήμα Τύπου) και στη Διεύθυνση Μουσείου Αρχείου, στην οποίαν εξακολουθεί να εργάζεται μέχρι σήμερα. Για ένα διάστημα (1996-1997) υπήρξε συντάκτης ύλης στη μηνιαία εφημερίδα Ελληνική Γνώμη, που εκδιδόταν στην Αθήνα και απευθυνόταν στους ανά τον κόσμο ομογενείς.

     Παράλληλα με τη δημοσιογραφία ασχολείται και με τη συγγραφή βιβλίων. Έχει εκδώσει μέχρι σήμερα ένδεκα έργα με περιεχόμενο κυρίως ιστορικό, δημοσιογραφικό, καλλιτεχνικό και λογοτεχνικό, έχει αποσπάσει δε τρεις τιμητικές διακρίσεις για τα έργα του Μεγάλη Ανθολογία Ελληνικού Σονέττου. Από την παλιότερη ελληνική και κυπριακή ποίηση μέχρι σήμερα, Σπύρος Λούης: Ενας θρύλος των Ολυμπιακών Αγώνων 1896-1996 και Εις Έλλην. Ταξίδι στον ωκεανό του κόσμου (μυθιστορηματική βιογραφία του διάσημου Έλληνα εξερευνητή και ιατροφιλόσοφου από τη Βυτίνα της Αρκαδίας Παναγιώτη Ποταγού).
     Είναι μέλος της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (Ε.Σ.Η.Ε.Α.), της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων (Δ.Ο.Δ.) και της Ελληνικής Γεωγραφικής Εταιρείας (Ε.Γ.Ε.).

Επιλέξτε νομό για να δείτε τα μεταφορικά του προϊόντος:

* Για πιο ακριβή αποτελέσματα προσθέστε όλα τα προϊόντα στο καλάθι σας και υπολογίστε τα μεταφορικά στην ολοκλήρωση της παραγγελίας. Οι δυσπρόσιτες περιοχές επιβαρύνονται με 2.5€

Στείλτε μας την απορία σας για το προϊόν.

ΒΙΒΛΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

 

(c) λεξίτυπον | Εμμ. Μπενάκη 36 - Αθήνα. Τηλ.: 210 3832117 & 210 3845128

Yλοποίηση: Hyper Center -