Αριστοτελικό ΣύμπανΗ Εναντίωσις κατά τον Αριστοτέλη στα Μετά τα ΦυσικάΣυγγραφέας: Ανθη Μαρία

Αριστοτελικό Σύμπαν

Αριστοτελικό ΣύμπανΗ Εναντίωσις κατά τον Αριστοτέλη στα Μετά τα ΦυσικάΣυγγραφέας: Ανθη Μαρία

16,50€

Η Εναντίωση είναι δυνάμει μεταβολή, μία συνεχής αλληλοαναίρεση, δεν δημιουργεί κίνηση διότι τη δημιουργεί το αίτιο, διαπερνά όλο το Αριστοτελικό σύμπαν, βρίσκεται ακόμη και μέσα στους ενδιάμεσους κύκλους και το ερώτημα που προκύπτει, είναι, εάν αυτή υπάρχει, όχι μόνο στη δύναμη, αλλά και στην ενέργεια.

Ο σκοπός της Εναντιώσεως είναι να αγγίξει κάποτε το τέλειο, όπως και το άπειρο. Ο Αριστοτέλης καθόρισε ως ουρανό την ουσία της έσχατης τροχιάς του σύμπαντος, ενώ οι ομόκεντροι κύκλοι στο Αριστοτελικό σύμπαν μας εισάγουν στο βαθύτερο σύμπαν που είναι ένα προηγμένο σύμπαν, μέσα από το οποίο μπορούμε να φθάσουμε στις άυλες μορφές, στο τέλειο τέλος και στο πέρας. Αυτή είναι η σειρά της συλλογιστικής του φιλοσόφου για να βρούμε τη δημιουργία ενός μηχανισμού μέσα στο σύμπαν, όπου ζει και ο άνθρωπος.

Η Εναντίωση, που είναι μεταβολή, παίζει κυρίαρχο ρόλο, ώσπου να φθάσουμε στα ακρότατα του απειροστικού λογισμού του και να αλλάξουμε τα πρόσημα. Το Αριστοτελικό σύμπαν έχει εξωτερική και εσωτερική δομή. Από τα σημεία και τη θέση τους βλέπουμε πώς δουλεύει όλο αυτό το σύστημα μέσα σε κάτι ακίνητο που, όμως, κινείται στο σύνολό του και αυτό είναι το ακίνητο κινούν. Η σειρά της συλλογιστικής είναι ο «δρόμος» της σκέψης που θα ακολουθήσει κανείς, ώστε να φθάσει στο ζητούμενο, στην Αλήθεια.

Ο Αριστοτέλης ανάφερε στο Περί Ψυχής ότι ο κόσμος λειτουργεί με την έλξη και την άπωση, η κίνηση δε είναι οργανική και γι’ αυτό πρέπει ένα σημείο να μένει ακίνητο, όπως είναι στον κύκλο το κέντρο, και από εκεί να αρχίζει η κίνηση. Ο Αριστοτέλης τα αποκαλύπτει αυτά ξεκινώντας από την Εναντίωση.

Τα Ενάντια είναι ο μίτος της Αριάδνης, ο δε Αριστοτέλης δείχνει τη διαδρομή των δομών και των μεταβολών, ενώ μας αφήνει παράλληλα άπειρα ερωτηματικά προς διερεύνηση, κάτι που επιχειρείται σε αυτό το σύγγραμμα, όπου, με μεθοδικό και εκλεπτυσμένο τρόπο, αποκαλύπτεται στο ευρύ αναγνωστικό κοινό το αριστοτελικό σύμπαν το ως το μοναδικό σύμπαν που μπορεί μια μέρα να οδηγήσει την ανθρωπότητα στα άστρα και στη γνώση της Αλήθειας που αποτελεί τη βάση κάθε φιλοσοφικής οδού.

ISBN: 978-960-597-289-9
Έτος έκδοσης: Αθήνα 2021
Διαστάσεις: 15 x 22,5
Σελίδες: 266
Σχήματα:
Βιβλιογραφία:

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ του Δρ Στέφανου Β. Βογαζιανού Ρόυ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ της Συγγραφέως

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ

TA ENANTIA

1.1................................................................................... Εισαγωγή

1.3.................................... Η κυριότερη διαφορά Αριστοτέλη-Πλάτωνα

1.4...................................... Το αισθητό άτομο κατά τον Αριστοτέλη

1.5... Ανάλυση και επεξήγηση επί των σχολίων του Εμμανουήλ Ροΐδη

1.6... Ανάλυση και επεξήγηση σχετικά με το εν δυνάμει και εν ενεργεία

1.7........................................................ Ο Θεός ακινητεί, αλλά έλκει

1.8. Η αδράνεια της ύλης ως ο άμορφος όγκος στην κλίμακα του αριστοτέλειου σύμπαντος

1.9. Η διάλεξη με θέμα: «Η Εναντίωσις κατά τον Αριστοτέλη στα Μετά τα Φυσικά»

1.10. Η Εναντίωσις στα «Φυσικά»

ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ

ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΣΤΑ ΣΥΜΒΕΒΗΚΟΤΑ

2.1................................................................................... Εισαγωγή

2.2.................................. Η μεταφυσική ανάλυση στα συμβεβηκότα

2.3............................ Η δόνηση ως εξωτερικός και εσωτερικός λόγος

2.4....... Τα αΐδια και η συλλογιστική του Αριστοτέλη περί των αϊδίων

2.5. Η ανάλυση των συμπτωματικών και των ασυμπτωματικών συμβεβηκότων

2.6....... Ο κόσμος της αδράνειας και ο ρόλος της στα Μετά τα Φυσικά

2.7............................................ Η λειτουργία της κάθε Εναντιώσεως

ΤΡΙΤΟ ΜΕΡΟΣ

ΜΙΚΡΟ ΑΠΕΙΡΟΣΥΝΟΛΟ, ΟΜΟΚΕΝΤΡΟΙ ΚΥΚΛΟΙ, ΑΚΡΑΙΑ ΟΡΙΑ

3.1................................................................................... Εισαγωγή

3.2............ Η Ενέργεια εισούται με κάτω, μέσον και άνω απειροσύνολο

3.3...................................................................... Η άμεση αντίληψη

3.4............................................................. Το ακαθόριστο έχει όριο

3.5. Οι ομόκεντροι κύκλοι και τα ακραία όρια των άκρων, η Εναντίωσις

ΤΕΤΑΡΤΟ ΜΕΡΟΣ

Ο ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ Ο ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΣ ΑΞΟΝΑΣ ΤΡΟΦΟΔΟΤΗΣΗΣ ΤΟΥ

4.1................................................................................... Εισαγωγή

4.2........... Ο κεντρικός άξονας τροφοδότησης του εσωτερικού λόγου

4.3. Η καύση των δυνάμεων και η συνειδητότητα ενός λογικού όντος

4.4. Η γεωμετρική σχηματική των δυνάμεων και το θεμελιώδες αξίωμα

4.5. Μία άλλη προσέγγιση για τα αΐδια του Αριστοτέλη. Παρατηρήσεις και σχόλια για το όντος Ον, την ενέργεια και τη δύναμη

4.6........................................................... Ώση, άπωση και άρθρωση

4.7. Ο Θεός Δημιουργός και η Θεολογία στα Μετά τα Φυσικά του Αριστοτέλη

4.8...................................................................... Η φύση και η τύχη

4.9...................................... Η ενέργεια του τελείου «τετελεσμένου»

ΠΕΜΠΤΟ ΜΕΡΟΣ

Η ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΣΥΝΤΑΞΗ, ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΤΑΞΗ

5.1................................................................................... Εισαγωγή

5.2. Ο κόσμος του Αριστοτέλη, η λειτουργική σύνδεση στην ύλη και στη δύναμη της ενέργειας

5.3.................................................. Τα αντικείμενα του κόσμου μας

5.4................ Τα κινητικά αίτια και η διαφορά ενέργειας και δύναμης

ΕΚΤΟ ΜΕΡΟΣ

ΣΧΗΜΑ ΚΑΙ ΔΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΥ ΛΟΓΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΝΤΕΛΕΧΕΙΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΕΝΑΝΤΙΑ

6.1................................................................................... Εισαγωγή

6.2............................................................. Το Αριστοτελικό σύμπαν

6.3.............................................. Η εροή είναι ροπή – Η σημασία της

ΕΒΔΟΜΟ ΜΕΡΟΣ

ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΡΙΑ ΣΤΟΝ ΨΥΧΙΣΜΟ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ - ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ

7.1................................................................................... Εισαγωγή

7.2................................................ Το ασύλληπτο ως ακίνητο κινούν

7.3.............................................................. Συνοψίζοντας στο Όλον

7.4................................... Θέσεις και όρια στο Αριστοτελικό σύμπαν

7.5. Τα απόρρητα και η λύση στο πρόβλημα των αριστοτελικών όρων

ΟΓΔΟΟ ΜΕΡΟΣ

ΓΕΩΜΕΤΡΙΚΑ ΣΧΗΜΑΤΑ ΕΚΑΤΕΡΩΘΕΝ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΑ - ΘΕΣΕΙΣ ΟΡΙΩΝ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΟΡΩΝ ΑΝΑ, ΔΙΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΑΝΑΛΟΓΙΩΝ

8.1................................................................................... Εισαγωγή

8.2................. Οι αριστοτελικές γεωμετρικές έννοιες επί της σφαίρας

8.3. Γεωμετρικά σχήματα εκατέρωθεν και σημεία - θέσεις ορίων στον χώρο

8.4..................... Η διερεύνηση της Εναντίωσης κατά τον Αριστοτέλη

8.5................................ Ο Αριστοτέλης ως αναζητητής της Αλήθειας

8.6. Οι λειτουργικοί μηχανισμοί και η Εναντίωσις στο Αριστοτελικό σύμπαν

8.7. Το Αριστοτελικό σύμπαν: τοπικό ακρότατο, δόνηση, σημεία συνάρτησης, συλλογιστική

ΕΝΑΤΟ ΜΕΡΟΣ

ΟΜΟΚΕΝΤΡΟΙ ΚΥΚΛΟΙ - ΣΦΑΙΡΕΣ

9.1................................................................................... Εισαγωγή

9.2.................... Οι ομόκεντροι κύκλοι - σφαίρες και οι περιοχές τους

9.3. Η κίνηση των βυθιζόμενων και των αναδυόμενων ομόκεντρων κύκλων του Αριστοτέλους

9.4............................................. Περί αιθέρος και πρώτου στοιχείου

9.5. Οι κινήσεις του ουρανού, η γη και η βαρύτητα κατά τον Αριστοτέλη

9.6............................ Ο άνθρωπος και η συμμετοχή του στο σύμπαν

9.7....................................... Συνοψίζοντας το Αριστοτελικό σύμπαν

9.8. Μελέτη στα ακρότατα, τα μαθηματικά ενός απειροστικού λογισμού

9.9. Οι άνθρωποι ως παράγωγα ενέργειας και δύναμης σε μια παραγώγιση στο συνεχές

9.10. Το εσόπλευρο μη υλικό σύμπαν και οι συντεταγμένες του απείρου

9.11. Η ιδιότητα του απείρου κατά τον Αριστοτέλη

9.12. Η φιλοσοφική έρευνα αποκαλύπτει

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Σύντομο βιογραφικό

Η φιλοσοφική μας έρευνα αποκαλύπτει πως τα εναντία μπορεί να είναι δαιδαλώδη συστήματα. Διαφέρει η αντίθεση ή Εναντίωσις της κίνησης στα Φυσικά από την Εναντίωση στη μεταφυσική και την κοσμολογία. Οι Εναντιώσεις στα Μετά τα Φυσικά έχουν μεγάλο βάθος, ώστε, όταν φθάνουν στα στοιχεία μετά από ένα σημείο κι ύστερα, μόνο υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε. Ο κύκλος, για να έχει ισότητα από το κέντρο προς την περιφέρεια, έχει ανάγκη τη μεταβολή, την Εναντίωση. Όπως διαφαίνεται, η δύναμη, όταν υψώνεται, αλλάζει υπόσταση μέσω της μεταβολής και της τέλειας εναντίωσης και τότε έχουμε ενέργεια που εκ των προτέρων υφίσταται χωριστά ως αρχαιότερη. Η ενέργεια άρχεται παντού και πάντοτε εκτός από τη γη, όπου άρχεται η δύναμη, όμως από πάνω και πάλι η ενέργεια είναι η αρχή.

Η Εναντίωσις είναι δυναμική και είναι σε κάθε μεταβολή το παραπλήρωμα της ενέργειας που είναι το ίδιο το πλήρωμα. Το άπειρο έχει τέλος και η εφεξής γωνία το συστέλλει. Ο Αριστοτέλης μας οδηγεί στα άστρα με άπειρες κατασκευές Εναντιώσεων. Το ομόκεντρο σύστημα δημιουργεί βιοσυντονισμό διότι, όπως διαφαίνεται, οι κύκλοι που κινούνται αντίστροφα μέσω του θετικού και αρνητικού άξονα ενέργειας και δύναμης δημιουργούν «κεραία». Όταν αφαιρείται κάτι, μπορεί να προστίθεται κάπου αλλού. Κάθε μεταβολή στο ημικύκλιο του εκατέρωθεν κάνει ισομέρεια στον κύκλο.

Από την ενέργεια και τη δύναμη στους ομόκεντρους κύκλους εμφανίζονται δύο νοητοί ασύμμετροι κάθετοι άξονες. Ο ένας έχει αφετηρία το κέντρο και ο άλλος την περιφέρεια και ένα κοινό τέλος στο άπειρο ύψος. Αυτοί γυρίζουν και από αυτούς κάθε μεταβολή στο ημικύκλιο συντελεί, ώστε να κλείνει τέλεια ο κύκλος. Τα άκρα και τα ακρότατα, όπως αποδεικνύεται, είναι μεταβολές του απειροστικού λογισμού. Υποθέτουμε ότι τέσσερις μέρες στη γη είναι μία πέρα από τα πέρατα της γης. Στα ακρότατα σημεία της Εναντίωσης αλλάζουν τα πρόσημα και από εκεί και ύστερα τα σύμπαντα εμφανίζονται ανεστραμμένα. Κοινό σημείο σύνδεσης φυσικής και μεταφυσικής στις μεταβολές είναι η τελειωμένη κίνηση στα Φυσικά.

 

 

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

 

Μία συνεχής αλληλοαναίρεση, που είναι δυνάμει μεταβολή, ονομάζεται κατά τον Αριστοτέλη στα Μετά τα Φυσικά Εναντίωσις. Αυτή δεν δημιουργεί κίνηση διότι την κίνηση τη δημιουργεί το αίτιο, αν και δεν μπορούμε να γνωρίζουμε όλα τα αίτια και εκείνο που λέει ο Αριστοτέλης είναι ότι ένα ακίνητο έξω από το κινούμενο την ουράνια σφαίρα, είναι το ακίνητο κινούν. Αυτό δημιουργεί την κίνηση.

Η Εναντίωσις αποκαλύπτεται στην έρευνά μας να διαπερνά θέσεις και όρια κυρίως μέσα στον άξονα της δύναμης και είναι μέσα σε όλα τα δυναμικά του, αφού σκοπός της είναι να αγγίξει το τέλειο τέλος της. Αυτό θα γίνει, όταν μπει μέσα στη διάθεση και τη διάταξη, για να υψωθεί στον άλλον άξονα της ενέργειας πάλι μέσω των μεταβολών. Εκεί θα υπάρξει με άλλη υπόσταση, καθώς τα ακρότατα το ορίζουν, όπως και τα έσχατα σε όλο το Αριστοτελικό σύμπαν. Η Εναντίωσις βρίσκεται και στους ομόκεντρους κύκλους ακόμη και μέσα στους ενδιάμεσους κύκλους, έχει σκοπό την τελείωση στο αιώνιο κυκλικό γύρισμά τους.

Οι μεταβολές βρίσκονται στο συνεχές, στο άπειρο, στο τέλειο του κύκλου, ως παραπλήρωμα και εκεί, στο ανώτατο όριό τους, έρχεται το πλήρωμα της ενέργειας που οι άνθρωποι το λένε χρόνο. Σύμφωνα με τη φιλοσοφική μας έρευνα εκτιμάται ότι η Εναντίωσις είναι το παραπλήρωμα μιας τελείωσης στο άπειρο, καθώς και αυτό φθάνει στην τελείωση και, επειδή την ενέχει, βρίσκεται εντός του. Στην ανώτατη ενεργειακή βαθμίδα η μεταβολή υπάρχει κάτω από άλλη μεταβολή, το πλήρωμα. Εκτιμάται ότι σκοπός της Εναντιώσεως είναι το τέλειο, όπως και το άπειρο, επειδή υπάρχει κάποιο πέρας και αυτό είναι πέρα από τα πέρατα, έτσι ώστε και εκεί ένα άλλο αίτιο μιας άλλης μεταβολής να επαναφέρει κάποτε την τάξη της κίνησης μετά από την ηρεμία και την ακινησία.

Το σύμπαν του Αριστοτέλη είναι φυσικά μέρη ενός τεράστιου οργανισμού μεταβολών, αυτή η Εναντίωσις στο συνεχές έχει μια γεωμετρία και μια προέκταση που ορίζει το Αριστοτελικό σύμπαν σχετικά με τα αντικείμενα που είναι έννοιες και όροι μέσα στην πολλαπλότητα, τα οποία εξετάζουμε μα, προ πάντων, ερευνάμε, η δε γεωμετρία των ομόκεντρων κύκλων είχε την έννοια της μηχανικής και όλα επενεργούν στο γίγνεσθαι και έχουν άμεση επίδραση σε όλα τα μεγέθη, όπου είναι σώματα. Εκεί όλα τα ουράνια σώματα κατέχουν μια θέση και κινούνται. Εκεί πάνω έχουμε βασικές λειτουργίες, όπως στους άξονες ενέργειας και δύναμης και εργάζονται σε σημεία οι Εναντιώσεις, στα ακρότατα, στα έσχατα, στα αΐδια.

Τις φυσικές διεργασίες τις κατευθύνει ένας σκοπός, ένα άυλο νοητό ακίνητο κινούν που θέτει την αρχή της κίνησης, το υπερμέγεθες σύμπαν και ο μηχανισμός έχει μια σειρά και τίποτα δεν είναι σε αταξία. Έχει μια διάταξη και, για να καταλήξει σε αυτήν, έλαβε υπόψη του τι είχαν πει οι προγενέστεροι που ήταν κυρίως προσωκρατικοί φιλόσοφοι. Τη διάταξη την είχαν προβάλει ο Εύδοξος ο Κνίδιος και ο Κάλλιππος ο Κυζικηνός που ήταν κυρίως αστρονόμοι και μαθηματικοί και δέχονταν ότι κάθε αστρικό σύστημα ήταν στερεωμένο στον ισημερινό, μιας κρυστάλλινης σφαίρας διάφανης, Ήταν σφαίρες, η μία μέσα στην άλλη και κάθε σφαίρα περιστρεφόταν γύρω από τον άξονά της. Στην ανώτατη σφαίρα ήταν στερεωμένοι οι απλανείς αστέρες.

Ο Αριστοτέλης συμφωνούσε με τις απόψεις τους, ότι οι πόλοι μιας σφαίρας συνέπιπταν με τους πόλους της αμέσως επόμενης. Έτσι είχαμε ένα γεωκεντρικό σύστημα με ομόκεντρους κύκλους. Η εσωτερικότερη επηρέαζε την εξωτερικότερη. Ο Αριστοτέλης μελέτησε το σύμπαν αυτό και υπολόγισε 22 μεσόκυκλους, τους οποίους πρόσθεσε στις 33 σφαίρες του Αστρονόμου και μαθηματικού Κάλλιππου που μας κάνουν συνολικά 55 σφαίρες-κύκλοι μαζί με τη σφαίρα των 56 απλανών.

Η θεωρία με τα εναντία, με τη νομοτέλεια που φέρνει την τάξη στα πάντα, τη μεταφυσική της ύλης και της άυλης υπόστασης των όντων έδωσε σχήμα και έκανε τη λειτουργική σύνδεση μιας φύσης και μιας μεταφύσης για τον κόσμο του αισθητού και κυρίως έδειξε πως λειτουργεί στον ίδιο τον άνθρωπο που και εκείνος κινείται στον αισθητό κόσμο. Η λογική ήταν το αντικείμενο του λόγου του γι’ αυτό και κάθε εναντίωση ή μεταβολή έλεγε πως λειτουργεί εδώ δίπλα σε εμάς, αν και υπήρχε ως ένα βαθύτερο αίτιο αλλού.

Όπως και να έχει όμως, εξήγησε το ίδιο καλά και τους δύο κόσμους, όπως και τον σκοπό τους, έτσι ώστε να βγούμε από την πλάνη, αφού η φύση τα δημιουργεί, τα προκαλεί, τα σχεδιάζει και εργάζεται με μεγάλη επιμέλεια εκτός φθοράς και αενάως. Οι ομόκεντροι κύκλοι βυθίζονται και αναδύονται, ενώ στα διαστήματα των μεσόκυκλων το θείο στοιχείο στα εσώτερα κυριαρχεί σε εξωτερικά περιβάλλοντα και άλλες πιο επιφανειακές σφαίρες. Όπως υποστήριξε και ο Κάλλιππος, από τις εξωτερικότερες σφαίρες, όπως η σελήνη, ο ήλιος με την ανατολή και τη δύση, οι ώρες που ήταν 24, όπως οι απλανείς αστέρες, αυτή ήταν η πρώτη και μία άλλη ήταν ο ζωδιακός κύκλος με τη μηνιαία κίνηση της σελήνης γύρω από τον ουρανό, η τρίτη δε ήταν σε μικρή ταχύτητα, σε άξονα κεκλιμένο προς τον άξονα του ζωδιακού σε μια παλίνδρομη κίνηση των αποκλίσεων της σεληνιακής τροχιάς κάθε 18,5 έτη. Η εξωτερικότερη στρεφόταν σε 27 μέρες από τη δύση προς την ανατολή.

Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι η Εναντίωσις είναι δυνάμει μεταβολή και μια συνεχής αλληλοαναίρεση, δεν δημιουργεί κίνηση διότι τη δημιουργεί το αίτιο, όμως διαπερνά όλο το Αριστοτελικό σύμπαν, είναι σε όλο το κυκλικό σύστημα των ομόκεντρων κύκλων ακόμη και μέσα στους ενδιάμεσους κύκλους, το ερώτημα όμως είναι, αν αυτή υπάρχει και στην ενέργεια και όχι μόνο στη δύναμη.

Σύμφωνα με αυτήν τη φιλοσοφική έρευνα -διότι περί αυτού πρόκειται- θέλουμε να εξετάσουμε τα Εναντία στο Αριστοτελικό σύμπαν και εκτιμάται ότι η Εναντίωση είναι το παραπλήρωμα μιας τελείωσης στο άπειρο, αφού και αυτό ενέχει την τελείωση. Έχει όριο το τέλειο τέλος. Όλος ο άξονας της δύναμης οριζοντίως μερίζεται στην Εναντίωση, όλα τα ενάντια από το κατώτατο όριο στο ανώτατο υψώνονται βαθμηδόν προς την ενέργεια. Στην ανώτατη ενεργειακή βαθμίδα η μεταβολή υπάρχει κάτω από άλλη υπόσταση και έχουμε μεταβολή το πλήρωμα. Είναι όπως λέμε «ήλθε το πλήρωμα του χρόνου».

Έτσι ο σκοπός της Εναντιώσεως είναι να αγγίξει κάποτε το τέλειο, όπως και το άπειρο. Από τα εναντία που διερευνάμε, φθάνουμε στα έσχατα και στο τέλειο και η αλληλοαναίρεση και η συνεχής μεταβολή μας οδηγεί στο τέλειο τέλος με μαθηματική ακρίβεια. Αρχές, αξιώματα, με όρους και έννοιες σε όλα τα κατηγορήματα μέσα στην ακολουθία της νομοτελειακής τάξης θέτουν σε κίνηση δυναμικά και ενεργητικά όλα τα αντικείμενα. Ένα βαθύτερο σύμπαν ομόκεντρων κύκλων απλώνεται σε εσωτερικές και εξωτερικές διαστάσεις μέσω των αναλογιών.

Τα όρια θα τα θέσουν και πάλι οι συμπαντικές συντεταγμένες πάνω και κάτω, δεξιά και αριστερά, οριζοντίως σε κύκλωμα, ώστε να απλωθεί το περιβάλλον τοπικά, χρονικά, ποσοτικά και σχετικά με κάθε άλλο κατηγόρημα (διερευνάμε τον όρο σχετικά με τι). Εκεί το κινούν θα παράξει τη δύναμη με όλες τις δονήσεις. Καθέτως και θύραθεν ο κινητήρας του σύμπαντος, το ακίνητο κινούν, θα εισάγει την ενέργεια. Εκεί, στο ακίνητο, απλώνεται το άπειρο με όλες τις δονήσεις του. Είναι τρία επίπεδα: Ενάντια, κύκλοι και συντεταγμένες που εξέφρασε το ακίνητο κινούν διότι είναι κινητό εξαιτίας της δυνάμεως και κινητήρας εξαιτίας της ενέργειας.

Έτσι η αρχή της ποιήσεως είναι μέσα στον κατασκευάσαντα, σε αυτόν που εκτελεί την πράξη και όχι μέσα στο πρακτό, δηλαδή στο κατακευαζόμενο. Η παρακαταθήκη που μας άφησε ο Αριστοτέλης είναι πολύ μεγάλη! Ο Αριστοτέλης ήθελε να βγάλει τον άνθρωπο από την πλάνη, να πρυτανεύει η λογική, να διακρίνει την αλήθεια από το ψεύδος. Η πλάνη και η συσκότιση είναι το αιώνιο πρόβλημα του ανθρώπου. Ο Αριστοτέλης, με την οντολογική σκέψη και την τελολογική ερμηνεία, μας έφερε μέσα στον αισθητό κόσμο της ύλης και στη θεία νομοτέλεια. Την κατέβασε στο δικό μας στερέωμα, στον τόπο μας, και τα απέδειξε όλα. Μας εξήγησε την τελευταία αιτία και ποιος ο ήταν σκοπός και το τέλος ως προς τι γίνεται κάτι και, αναλύοντας τα κατηγορήματα, τα είδη, την αιτία, το ποσό, τη διάθεση, τα ταυτά, τη μορφή, τη δύναμη, την έξι, την αρχή, το Ον, την ουσία, τα συμβεβηκότα, άλλες έννοιες και όρους μας έδειξε πως λειτουργούν βάσει της θείας νομοτέλειας και της φύσης που τα γέννησε και τα τακτοποίησε όλα και τα έβαλε σε μια τάξη.

Πολλοί θα ασχοληθούν ακόμη για να αποκωδικοποιήσουν όλη αυτή τη γνώση που μας άφησε ο Σταγειρίτης φιλόσοφος. Ό,τι ανώτερο φτιάξουμε ως ανθρωπότητα δεν μπορεί παρά να είναι αριστοτελικό διότι είχε δει το χέρι του τεχνίτη, τη φύση όλων των πραγμάτων και πώς τοποθετεί τις άπειρες κατασκευές. Είχε δει πως λειτουργεί το σύμπαν και πως αυτό είναι φτιαγμένο, ασχέτως αν υποστήριξε ότι είχε κέντρο τη γη, τα δε υπόλοιπα ως προς τις λειτουργίες που είπε ήταν σωστά. Πάνω από όλα μας έδειξε τον δρόμο για το ασύλληπτο. Θα μας οδηγήσει ακόμα πιο πέρα, στο πέρας, γιατί, μέσα σε όλα, μας ανοίγει και τον δρόμο για τα άστρα. Γι’ αυτό είναι πολύ μεγάλη η φιλοσοφία του, μας ανοίγει τον δρόμο, τον ορίζοντα για την τελειοποίηση και την εξέλιξη της ανθρώπινης συνείδησης, όπως και την πραγμάτωση της φιλοσοφικής γνώσης. Για τον Αριστοτέλη υπήρχε το θείο στοιχείο που κινούσε τα πάντα, η νομοτέλεια, και, επομένως, ο Δημιουργός δεν είχε την έννοια που έχει για εμάς ούτε κατείχε την ίδια θέση μέσα στην αριστοτελική συλλογιστική. Ως ανθρωπότητα του χρωστάμε όλη μας τη σημερινή εξέλιξη, καθώς, κατά το καλώς νοούμενον, τον αντέγραψαν όλοι οι ευφυής και άλλαξαν το μέλλον μας κατά το καλύτερο και, όσοι το απέκρυψαν συστηματικά, παραγνώρισαν την ιστορική αλήθεια.

 

Η Μαρία Σ. Άνθη γεννήθηκε στη Βόννη της Γερμανίας, είναι δημοσιογράφος και μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερήσιων Εφημερίδων Ελλάδος (Ε.Σ.Η.Ε.Α).

Είναι απόφοιτη του Εργαστηρίου Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας. Φοίτησε στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο Διοίκηση Επιχειρήσεων και Οργανισμών. Μαθήτευσε την εικαστική τέχνη στην Καλλιτεχνική Σχολή Κέρκυρας. Γνωρίζει αγγλικά και γερμανικά, είναι πιστοποιημένη από τον Ε.Ο.Π.Π.Ε.Π., διδάσκει δημοσιογραφία και εφαρμοσμένη επικοινωνία, διαφήμιση και δημόσιες σχέσεις σε Κολλέγια, ξένα πανεπιστήμια, σε δημόσια και ιδιωτικά ΙΕΚ. Τελευταία συνεργάζεται με το www.timesnews.gr. Άρθρα της δημοσιεύονται στο: www.athensupdate.gr και στο: www.emeis.gr.

Ως συγγραφέας έχει αφιερώσει πολλά χρόνια στην έρευνα. Στις 2/10/2019 τιμήθηκε από το World Philosophical Forum για το βιβλίο της «Απωστικές Δυνάμεις Ιπτάμενων Δίσκων» και της απονεμήθηκε ο τίτλος Πολίτης της γης, 21ος αιώνας από τον Πρόεδρο Igor Kondrashin.

Επί σειρά ετών παρουσίαζε τα μεσημβρινά δελτία ειδήσεων στον τηλεοπτικό σταθμό BLUE SKY. Έχει συνεργαστεί με το πρώην Κανάλι 5 για το δελτίο Ειδήσεων και την πρωινή ζώνη, όπως και με τον τηλεοπτικό σταθμό SEVEN και την εφημερίδα ΝΙΚΗ. Υπήρξε δημοσιογράφος στα περιοδικά επικοινωνίας «Σύγχρονη Διαφήμιση» και «Marketing Report», των εκδόσεων «Γ.Σ. Μπαρμπερόπουλος» έχοντας παράλληλα τη γενική επιμέλεια των περιοδικών αυτών.

Έχει εξειδίκευση στην επικοινωνία δημοσιεύοντας πολλές έρευνες και αφιερώματα με αντικείμενο την προβολή, την προώθηση και τη διαφήμιση καταναλωτικών προϊόντων μεγάλων βιομηχανιών και πολυεθνικών εταιρειών. Υπήρξε Διευθύντρια Σύνταξης στο επιστημονικό έντυπο «Χοροστάσι». Για ένα μεγάλο διάστημα συνεργάσθηκε με το νέο Who is Who στην Ελλάδα. Παράλληλα έχει συνεργασθεί ως δημοσιογράφος με τη Diakonie Rheinland-Westfalen Lippe στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας. Μέχρι σήμερα παραμένει βασικό στέλεχος εμπορικής επικοινωνίας και media μεγάλων οργανισμών και επιχειρήσεων. Δίδαξε δημοσιογραφία και εμπορική επικοινωνία στην ΑΣΟΕΕ, στον ΑΚΜΩΝ, στο Κέντρο Αθλιτικού Ρεπορτάζ (ΚΑΡ), στο ΙΕΚ ΔΟΜΗ, στο Athenean College, στο European College και στο Future Business School (FBS) κ.α.

Έχει εκδώσει τα βιβλία:

«Επιστημονικές Εργασίες Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης», εκδ. Μ. Σιδέρη (2012).

«Η Επανάληψη… Το Άνοιγμα των Πυλών», εκδ. Δεσμός (2013).

«Η Ζωή Ξανά», εκδ. Λεξίτυπον (2014).

«Ο Αιθέρας Θεός», εκδ. Λεξίτυπον (2015).

«Λουΐζα και Αντώνιος», εκδ. Λεξίτυπον (2016).

«Ufo’s Repulsive Forces - Απωστικές Δυνάμεις Ιπτάμενων Δίσκων», εκδ. Λεξίτυπον (2018).

«Ως διά μαγείας… και κατά γράμμα», εκδ. Λεξίτυπον (2019).

«Η κόρη της Κίρκης», εκδ. Ηρόδοτος (2019).

«Αριστοτελικό Σύμπαν», εκδ. Λεξίτυπον (2021).

Έχει δώσει διαλέξεις με θέματα:

1) «Η πρώτη Φιλοσοφία, η πρώτη Θεολογία και η Αριστοτελική σύλληψη» (2020), 11ο Φιλοσοφικό Φόρουμ «W.P.F.» (World Philosophy Forum).

2) «Η Εναντίωσις κατά τον Αριστοτέλη στα Μετά τα Φυσικά», Ιανουάριος 2020, Φιλολογικός Σύλλογος «Παρνασσός».

3) «Η ανάδειξη των μαθημάτων στη σύγχρονη επιστημονική τεχνολογία» (2018), Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων, 1 Ιουνίου (ημέρα Μαθηματικών).

4) «Άπωσις, η εν τη τάξει Ακολουθία» (2019), World Philosophy Day, 21 Νοεμβρίου.

5) «Απωστικές Δυνάμεις Ιπτάμενων Δίσκων W.P.F.» (2019) (διάκριση στο 10ο W.P.F.).

Η Μαρία Άνθη είναι μέλος του Ελληνικού Παραρτήματος του Παγκόσμιου Φιλοσοφικού Φόρουμ «W.P.F.» και της Διεθνούς Επιστημονικής Εταιρία Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας.

 

anthim111@gmail.com

manthi111.blogspot.com  

 

Επιλέξτε νομό για να δείτε τα μεταφορικά του προϊόντος:

* Για πιο ακριβή αποτελέσματα προσθέστε όλα τα προϊόντα στο καλάθι σας και υπολογίστε τα μεταφορικά στην ολοκλήρωση της παραγγελίας. Οι δυσπρόσιτες περιοχές επιβαρύνονται με 2.5€

Στείλτε μας την απορία σας για το προϊόν.

ΒΙΒΛΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

 

(c) λεξίτυπον | Εμμ. Μπενάκη 36 - Αθήνα. Τηλ.: 210 3832117 & 210 3845128

Yλοποίηση: Hyper Center -