Ελληνική ΙθαγένειαΝέες διατάξεις πολιτικής συμμετοχής ομογενών και νομίμως διαμενόντων μεταναστώνΣυγγραφέας: Καραγιάννης Τριαντάφυλλος

Ελληνική Ιθαγένεια

Ελληνική ΙθαγένειαΝέες διατάξεις πολιτικής συμμετοχής ομογενών και νομίμως διαμενόντων μεταναστώνΣυγγραφέας: Καραγιάννης Τριαντάφυλλος

25,00€

Η διάκριση της ιθαγένειας από την υπηκοότητα, είναι βασικό στοιχείο το οποίο, μέχρι σήμερα, συγχέεται από τον πολιτικό και νομικό κόσμο του πλανήτη μας. Οι οποθενδήποτε ερχόμενοι στην Ελλάδα οι οποίοι επιζητούν να γίνουν Έλληνες πολίτες, αποκτούν την ελληνική υπηκοότητα.

Η αστάθεια και η πολυνομία, όσον αφορά την ιθαγένεια της ελληνικής πολιτείας, δημιουργεί προβλήματα εις τον αναλυτή των σχετικών άρθρων.

Η εντρύφηση του γράφοντος και αναλυτού όλων των σχετικών με την ιθαγένεια και υπηκοότητα (την οποία ημιμαθείς αναφέρουν και ως Nationality) διατάξεων, έχει καταστήσει τους κατ’ άρθρον ανάλυση εκδοθέντες κώδικες του Διεθνούς Ινστιτούτου Ιθαγενείας ως περιζήτητους σε όλον τον επιστημονικό κόσμο όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά παγκοσμίως.

Στο παρόν βιβλίο, με βάση την υπερτριακονταετή εμπειρία, γίνεται πλήρης ανάλυσης των άρθρων του ισχύοντος Κώδικα, η οποία –προς σφαιρική επιστημονική κατανόηση του αναγνώστη– παραπέμπει και σε διατάξεις κωδίκων άλλων χωρών.

ΕΛΛΗΝΑΣ ΓΕΝΝΙΕΣΑΙ, ΔΕΝ ΓΙΝΕΣΑΙ
ISBN: 978-960-597-186-1
Έτος έκδοσης: Αθήνα 2018
Διαστάσεις: 17 x 24
Σελίδες: 310

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΔΙΕΘΝΕΣ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ


ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ

ΚΤΗΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ Ν. 4332/2015

ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΤ’ ΑΡΘΡΟΝ

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ (ΕΓΚ. 8/28.5.2010)

ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΙΣ ΑΡ. 1/2008

ΑΑ΄.. ΥΠΗΚΟΟΙ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΥΠΑΧΘΕΙ ΣΕ ΚΑΘΕΣΤΩΣ  ΕΠΙ ΜΑΚΡΟΝ ΔΙΑΜΕΝΟΝΤΟΣ

ΑΒ΄.. ΥΠΗΚΟΟΙ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

ΑΓ΄... ΥΠΗΚΟΟΙ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ, ΜΕΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ  Ή ΠΟΛΙΤΩΝ ΤΗΣ Ε.Ε.  Ή ΓΟΝΕΙΣ ΑΝΗΛΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΛΙΤΗ

ΑΔ΄.. ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ  Ή ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ

ΑΕ΄.. ΥΠΗΚΟΟΙ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΕΙ  ΑΠΟ ΗΜΕΔΑΠΗ ΑΡΧΗ ΩΣ ΑΝΙΘΑΓΕΝΕΙΣ

ΑΣΤ΄........................................................................... ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΟΧΟΙ Ε.Δ.Τ.Ο.


ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ ΤΩΝ ΟΔΗΓΙΩΝ 2011/98/ΕΕ & 2014/36/ΕΕ


ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ

ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ  ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ

ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΚΤΗΣΕΩΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ (Ν. 3838/2010)


ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ

ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ  ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ

ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΕΡΗ, ΤΑΧΥΤΕΡΗ  ΚΑΙ ΕΝΙΑΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΤΩΝ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΩΝ ΣΧΕΤΙΚΩΝ  ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΝΟΜΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΣΗ

ΕΙΔΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΗ ΣΕΙΡΑ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΠΕΡΙ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ ΤΩΝ ΔΟΥΛΩΝ

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ ΤΩΝ ΑΘΙΓΓΑΝΩΝ

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ ΤΩΝ ΤΕΚΝΩΝ ΠΟΥ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ  ΜΕ ΤΕΧΝΗΤΗ ΓΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ TOYΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ  ΕΠΙ ΜΑΚΡΟΝ ΔΙΑΜΕΝΟΝΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΔΙΑΜΟΝΗΣ ΥΠΗΚΟΟΥ ΤΡΙΤΗΣ ΧΩΡΑΣ  ΜΕ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΠΙ ΜΑΚΡΟΝ ΔΙΑΜΕΝΟΝΤΟΣ ΣΕ ΑΛΛΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΚΑΤΟΧΟΙ Ε.Δ.Τ.Ο.

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΣΗΣ ΟΜΟΓΕΝΟΥΣ ΚΑΤΟΧΟΥ Ε.Δ.Τ.Ο.

ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΤΗΣΕΥΡΩΠΗΣ –ΔΙΕΘΝΕΙΣΣΥΜΒΑΣΕΙΣ

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣΤΗΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ

ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΣΥΜΦΩΝΟ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΥΛΟ

ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ – ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

 

[…]

 

Πλήρης σύγχυση επικρατεί στην ελληνική νομική πρακτική ως προς τον καθορισμό των εννοιών «ιθαγένεια» και «υπηκοότητα». Ξεκινώντας από τους ορισμούς του έθνους και του κράτους – όπου επίσης επικρατεί σύγχυση – εύκολα οριοθετούνται οι έννοιες της ιθαγένειας και της υπηκοότητας. Η έννοια της ιθαγένειας συνδέεται με την έννοια του έθνους (όπως και η εθνικότητα). Η έννοια της υπηκοότητας συνδέεται με την έννοια του κράτους. Πριν δοθούν οι ορισμοί «ιθαγένειας» και «υπηκοότητας», κρίνεται σκοπιμώτερο να δοθούν οι ορισμοί του «έθνους», και του «κράτους». Έθνος (δεν είναι το σύνολο των ανθρώπων) είναι η ιδέα της κοινής υπαγωγής από την οποία εμφορείται ένα σύνολο ανθρώπων. Το έθνος είναι ιδέα ενώ το κράτος είναι ωμή, φυσική πραγματικότητα. Η έννοια του κράτους δεν νοείται χωρίς την συνύπαρξη της χώρας, του λαού και της εξουσίας. Η ιθαγένεια επισημαίνει την αρχική καταγωγή, την από τη γέννηση κτήση δικαιωμάτων και υποχρεώσεων(origin,) ενώ η υπηκοότητα την επίκτητη και μετά την γέννηση, την μη αρχική κτήση δικαιωμάτων και υποχρεώσεων. Οι Κύπριοι είναι υπήκοοι της Κυπριακής Δημοκρατίας και έχουν ελληνική ιθαγένεια. Οι έγχρωμοι της Αφρικής και της Ασίας αποκτούν την ελληνική υπηκοότητα και όχι την ελληνική ιθαγένεια. Δικαίωμα απόκτησης γης στις παραμεθόριες περιοχές έχουν οι Έλληνες ιθαγενείς καιόχι οι Έλληνες υπήκοοι. Η υπηκοότητα χάνεται και μεταβάλλεται, όχι η ιθαγένεια.

Παρά την ευγενή προσπάθεια του Υπουργείου Εσωτερικών να τοποθετήσει επί ορθής βάσεως τις έννοιες «ομογενής» και «αλλογενής», το αποτέλεσμα δεν είναι ικανοποιητικό.

 

[…]

 

Παραθέτω παρακάτω ορισμένους προβληματισμούς, οι οποίοι αποτέλεσαν το κέντρο του ενδιαφέροντός μου όσον αφορά την αιτιολόγηση των εκφραζόμενων γνωμοδοτήσεων.

Ως πρόλογος, επισημαίνεται ότι η ιθαγένεια αποτελεί μεν ένα ατομικό δικαίωμα, το οποίο όμως διέπεται από ορισμένες αρχές, όπως μεταξύ των άλλων η αρχή του αίματος. Η εν λόγω αρχή συνδέεται με τις συγγενικές σχέσεις των ατόμων και περαιτέρω τα κληρονομικά δικαιώματα που καθορίζονται από αυτές. Έτσι, όποιος αξιώνει δικαίωμα από κληρονομική διαδοχή έχει και το βάρος της απόδειξης των ουσιαστικών γεγονότων που στηρίζουν το δικαίωμά του αυτό, μεταξύ των οποίων είναι και η ιθαγένεια του κληρονομούμενου, όπως προβλέπεται στο άρθρο 28 του Αστικού Κώδικα («Οι κληρονομικές σχέσεις διέπονται από το δίκαιο της ιθαγένειας που είχε οκληρονομούμενος όταν πέθανε»). Επομένως, ορθώς υποβάλλονται αιτήσεις κατιόντων περί ανάκτησης της ελληνικής ιθαγένειας των αποβιωσάντων συγγενών εξ αίματος (όπως γονέων), προκειμένου να αποκτήσουν οι ίδιοι τη νόμιμη μοίρα που δικαιούνται. Εάν ο αποβιώσας είχε την ελληνική ιθαγένεια εφαρμόζεται το ελληνικό δίκαιο, διαφορετικά το δίκαιο της δεύτερης χώρας της οποίας την ιθαγένεια είχε αποκτήσει.

Αυτό συνάδει και με το γεγονός ότι με τον φυσικό θάνατο ενός ατόμου δεν λύονται ταυτόχρονα και οι συγγενικές σχέσεις, δεδομένου ότι εξακολουθούν να υφίστανται τα παρεπόμενα έννομα συμφέροντα των ζώντων συγγενών. Υπενθυμίζεται ότι η μέχρι τώρα πρακτική του Τμήματος Καθορισμού Ιθαγένειας ήταν να εξετάζει θετικά αιτήματα των κατιόντων αποβιωσάντων ατόμων σε περίπτωση που επικαλεστούν οι κατιόντες έννομο συμφέρον ακόμη και κατ’ εξαίρεση, όπως για παράδειγμα προκύπτει από την ερμηνεία του άρθρου 3 του Ν. 2119/1993 (Κύρωση Κώδικα διατάξεων «περί μητρώων αρρένων») όσον αφορά την εγγραφή στα μητρώα Αρρένων κατ’ αρχή μόνο για άρρενες αδήλωτους που βρίσκονται στη ζωή αλλά όχι και για αποβιώσαντες, πλην της περίπτωσης που προσδοκάται έννομο συμφέρον.

Ένας τρίτος προβληματισμός μου αφορά τον τρόπο εξέτασης των υπό συζήτηση θεμάτων. Έτσι, θεωρώ ότι δεν είναι πλήρης η εξέτασή τους από διοικητικής, μόνο, πλευράς. Δηλαδή, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και οι ιστορικές και πολιτικές συνθήκες της χρονικής περιόδου κατά την οποία εκδόθηκαν οι αρχικές διοικητικές πράξεις.

Εξάλλου, η εκάστοτε νομοθεσία αντανακλά αυτές τις συνθήκες. Διότι για τη συγκεκριμένη εποχή που εκδόθηκαν οι ανακλητικές αποφάσεις μπορεί να συνέτρεχαν για την τότε πολιτική εξουσία λόγοι αποστέρησης της ελληνικής ιθαγένειας (υπηκοότητας) ατόμων που ανήκαν σε πολιτικές οργανώσεις που ήταν υπό διωγμό, λόγοι οι οποίοι έχουν εξαλειφθεί στις σημερινές συνθήκες. Υπενθυμίζεται ότι το ΛΖ/1947 Ψήφισμα «Περί αποστερήσεως της ελληνικής ιθαγένειας προσώπων αντεθνικώς δρώντων εις το εξωτερικόν» καταργήθηκε με το άρθρο 9 του Ν. 1540/1985.

«Οι αλλοδαποί δεν θα απελαύνονται στον τόπο καταγωγής τους, αν αρνηθούν να δώσουν τα στοιχεία τους ή εάν αυτά διαπιστωθεί ότι είναι παραποιημένα».

Διαφωνώ απόλυτα.

Πολλά ερωτηματικά σε νομικούς κύκλους έχει προκαλέσει πρόσφατη απόφαση του Αρείου Πάγου που αφορά λαθρομετανάστες κρατούμενους σε Ελληνικές φυλακές.

 

[…]

 

Η τοποθέτηση του GARDNER στο «What lawyers mean by citizenship» και του Garry Wickham (1993 p. 2) ως προς τη νομική, πολιτική αλλά και κοινωνική διάσταση της υπηκοότητας δεν αντέχουν σε επιστημονική εξέταση. Όλες οι τοποθετήσεις που έγιναν στην Conference στις 21 και 22 Σεπτεμβρίου στο University College London περιέγραψαν εξ απαλών ονύχων το πρόβλημα. Η επισήμανση περί της διαφορετικότητας των δικαιωμάτων των γυναικών που αποκτούν την υπηκοότητα ενός κράτους, που έγινε από τον SUMMERS (1991, p. 24) έχει ελάχιστες δόσεις ανταπόκρισης προς τη σημερινή κοινωνική πραγματικότητα. Η ισότητα άνδρα και γυναίκας κατοχυρώνεται συνταγματικά σε όλα τα πολιτισμένα κράτη του κόσμου. Είναι άλλωστε τραυματικές οι εμπειρίες των κοινωνιών στις οποίες στο παρελθόν λειτουργούσε η ανισότητα. Η κατοχύρωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μετά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο αποτέλεσε αντικείμενο πολλών συνεδρίων και διασκέψεων. Η υπηκοότητα πλέον δεν αποτελεί ιδιότητα ρατσιστικής διαφοροποίησης. Στις σύγχρονες κοινωνίες άλλωστε, λειτουργούν στο περιθώριο οι σοβινιστικές ή ρατσιστικές, ή φασιστικές τάσεις.

Σήμερα πλέον προστέθηκαν και οι οικονομικοί μετανάστες οι οποίοι επέτειναν τα φαινόμενα του ρατσισμού και της ξενοφοβίας – περισσότερο στην Ευρώπη – όπου οι ανακατατάξεις δεν έχουν ακόμα ολοκληρωθεί. Στη διαμόρφωση των νέων κοινωνικών τάσεων, στον τρόπο αντιμετώπισης των προβλημάτων που ανακύπτουν από τις μετακινήσεις πολυάριθμων υπηκόων μιας χώρας και αναζητούν την τύχη τους σε άλλη, στον προσδιορισμό ακόμη των FLEXIBLE εννοιών της ιθαγένειας και της υπηκοότητας, μέγιστο ρόλο διαδραματίζουν τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και άλλοι φορείς οι οποίοι σε τελική ανάλυση ελέγχουν και την ασκούμενη από την εκάστοτε κυβέρνηση, κοινωνική πολιτική.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση κατατείνει προς μία Ευρωπαϊκή υπηκοότητα. Σε καμία περίπτωση και από καμία συνθήκη δεν επιδιώκεται η ομοιομορφία και η αφομοίωση των λαών που αποτελούν την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ατυχώς μερικοί ομιλούν περί Ευρωπαϊκής ιθαγένειας γιατί ακριβώς αυτή είναι το σημείο τριβής και γεννώνται οι αντιδράσεις των λαών. Είναι σεβαστές οι ιδιαιτερότητες κάθε λαού που συναπαρτίζει τον ιστό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην Ελλάδα, το διεθνές Ινστιτούτο Ιθαγένειας, του οποίου ιδρυτής και πρόεδρος είναι ο γράφων, διοργάνωσε ακριβώς ένα σεμινάριο με θέμα την επισήμανση των ιδιαιτεροτήτων που επηρεάζουν τη γνώμη του αρμοδίου να χορηγήσει την υπηκοότητα οργάνου, κατά την απόκτηση της υπηκοότητας των χωρών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Ήδη πολλοί δικηγορικοί σύλλογοι, και άλλοι φορείς, προσκαλούν τον γράφοντα σε δημόσιες διαλέξεις και σεμινάρια.

 

[…]

Ο Καραγιάννης Αθ. Τριαντάφυλλος (1949) είναι καθηγητής Διεθνούς Δικαίου, Οικονομικών και Τεχνικής των διαπραγματεύσεων. Γεννήθηκε στο Σιτόχωρο Φαρσάλων. Σπούδασε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έλαβε Masters οικονομικών από το Πανεπιστήμιο Middlesex του Λονδίνου και Διδακτορικά (3) από το Sussex c.t. στη Νομική Επιστήμη, στα οικονομικά και στις Πολιτικές Επιστήμες.

Υπάλληλος του Ελληνικού Δημοσίου από το 1977 μέχρι και το 1989. Υπηρέτησε τη Στρατιωτική του θητεία ως Έφεδρος αξιωματικός από τον Ιούλιο 1972 μέχρι και τον Δεκέμβριο του 1974. Εδίδαξε ως καθηγητής στο Sussex, στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Ινστιτούτο Ευρωπαϊκών Μελετών, στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο, σε πολλά Ινστιτούτα Επαγγελματικής Κατάρτισης και σε Ειδικά περί Ιθαγένειας σεμινάρια, σε πολλούς Δικηγορικούς Συλλόγους της Ελλάδος, των Βρυξελλών, των Παρισίων, της Ρώμης, της Ισπανίας και της Μάλτας. Επί δεκαετίαν (1987-1996) εδίδαξε τoΣυνταγματικό Δίκαιο στην Αστυνομική Ακαδημία.

Από το 1987 μέχρι και σήμερα όλοι οι Κώδικες Ιθαγένειας φέρουν το όνομά του.

Γνωμάτευσή του αποτελεί ο Πολιτικός Όρκος.

Με εισήγηση του κατά την τροποποίηση του Συντάγματος αντικαταστάθηκε (στο περί θρησκείας άρθρο) η λέξη «επίσημη» από τη λέξη «επικρατούσα».

Στην Οικονομική Επιστήμη έχει αναπτύξει δυο θεωρίες, τη «Wisper Theory» και τη «Overprice Consumers Behavior», οι οποίες διδάσκονται σε πολλά Πανεπιστήμια.

Τιμητικές διακρίσεις: Τον Απρίλιο του 1985 η Ακαδημία των Παρισίων τον αναγόρευσε μέλος της και από τότε φέρει τον τίτλο του νεώτερου Ακαδημαϊκού στον κόσμο.

Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους η πρώτη γυναίκα αστροναύτης Βαλεντίνα Τερεσκόβα (ValentinaTereskova) τον εβράβευσε σε κεντρική αίθουσα των Αθηνών με το μετάλλιο Gagarin.

Από τον Μάιο του 1989 στην Κύπρο μνημείο φέρει το όνομά του.

Ως Ιδρυτής και Πρόεδρος του οργανισμού για τη Διεθνοποίηση της Ελληνικής γλώσσας (ΟΔΕΓ) διοργάνωσε το πρώτο Παγκόσμιο γλωσσικό συνέδριο, στο Δίον της Πιερίας (Σεπτέμβριος 1990).

Τον Ιούλιο του 1987, με τον Ισπανό Ευρωβουλευτή Ίμαθ Καρακοεξτέα κατέθεσε πρόταση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο η Ελληνική γλώσσα να διδάσκεται σε όλα τα σχολεία Μ.Ε. των χωρών-μελών της Ε.Ο.Κ. Κατόπιν ενεργειών του, από το 2005 η Ελληνική γλώσσα διδάσκεται σε όλα τα σχολεία της Νότιας Αφρικής.

Κατόπιν προσωπικών του ενεργειών, η Ελληνική γλώσσα διδάσκεται σε επτά Πανεπιστήμια και στον στρατό της Κίνας. Συνέβαλε και χτίστηκε στο Πεκίνο αντίγραφο της Αρχαίας Ολυμπίας και άλλα αρχαιοελληνικά μνημεία (Δούρειος Ίππος κ.ά.), τα οποία μέχρι σήμερα έχουν επισκεφθεί περί τα 100 εκατ. επισκέπτες απ’ όλο τον κόσμο. Έχει τιμηθεί (1992) με το Νόμπελ Πολιτισμού (Campidolio d’Oro).

Έχει αναγορευθεί ως Ακαδημαϊκός στη Γαλλία, στην Ιταλία, στην Ελβετία, στην Ισπανία, στη Μάλτα και στη χώρα των Βάσκων.

Από τον Μάρτιο του 2007, για την προσφορά του στην επιστήμη και στα γράμματα, έχει δοθεί από τη Διεθνή Αστροναυτική Ένωση, το όνομά του σε αστέρι του σύμπαντος με την Επωνυμία «Σιτόχωρον – Τριαντάφυλλος Καραγιάννης».

Από το 2016 έχει αναγορευθεί επίτιμο μέλος της Γενικής Γραμματείας (Υπουργός) της Κινέζικης Περιφέρειας Yangtze (180 εκατ. κατοίκων).

Επίσης, το 2016 τιμήθηκε από την Consultancy Diplomatique (έδρα Ν. Υόρκη) με τον ύψιστο τίτλο του Ακαδημαϊκού Ηγέτη των Εθνών.

Είναι ιδρυτής και πρόεδρος: Του Διεθνούς Ινστιτούτου Ιθαγένειας, του Διεθνούς Επιστημονικού Forum, του Παγκόσμιου Πολιτιστικού Κέντρου Ελληνισμού, του Ινστιτούτου Ευρωπαϊκών Μελετών, της Ακαδημίας Διεθνών Σχέσεων και στρατηγικής της ανάπτυξης και συνιδρυτής του La Maison de l’ Europe.

Επιλέξτε νομό για να δείτε τα μεταφορικά του προϊόντος:

* Για πιο ακριβή αποτελέσματα προσθέστε όλα τα προϊόντα στο καλάθι σας και υπολογίστε τα μεταφορικά στην ολοκλήρωση της παραγγελίας. Οι δυσπρόσιτες περιοχές επιβαρύνονται με 2.5€

Στείλτε μας την απορία σας για το προϊόν.
 

(c) λεξίτυπον | Εμμ. Μπενάκη 36 - Αθήνα. Τηλ.: 210 3832117 & 210 3845128

Yλοποίηση: Hyper Center -